Ambalaj ve Etiket

Hayır, ve bunu iddia eden satıcıya temkinli yaklaşın. Ofset ve flekso, adet arttıkça kutu başı maliyeti düşen süreçlerdir; dijitalde maliyet neredeyse sabit kalır. Kabaca birkaç yüz adedin altında ve çok versiyonlu işlerde dijital açık ara ucuzdur, birkaç binin üzerinde ise ofset kazanır. Doğru kurgu ikisini yarıştırmak değil; numuneyi, prototipi ve kısa seriyi dijitale, hacmi ofsete vermektir.

Gıdayla doğrudan temas eden yüzeye hayır. Kataloğumuzdaki UV ve UV DTF mürekkepleri düşük migrasyonlu değildir; gıda teması olan bir uygulama bariyer katmanı ve düşük migrasyonlu bir mürekkep sistemi ister. Ambalajın dış yüzeyine baskı, etiket ve teşhir kutusu tarafında böyle bir kısıt yoktur. Gıda projesi konuşuluyorsa bunu ilk görüşmede söyleyin — hangi katmana basılacağı, makine seçiminden önce netleşmesi gereken sorudur.

MC-300 U1, 30 cm genişlikte 4 geçişte 3,6 m²/sa üretir; bu 300 mm bantta saatte yaklaşık 12 metre film demektir ve renk + beyaz + lak katmanlarının tamamı bu hıza dahildir. Sekiz saatlik vardiyada 25–28 m² gerçekçi bir üst sınırdır. Aylık etiket hacminiz bunu zorluyorsa 30 cm sınıfı darboğaz olur; o noktada ya ikinci bir makine ya da ürüne doğrudan basan bir flatbed konuşulur.

Kısa seride maket bıçağı ve şablonla başlanabilir, ama tekrarlanabilirlik ilk yüz kutuda biter. MK-1612 basılı levhadaki register işaretlerini okur, tangansiyel bıçakla mukavvayı keser, osilasyonlu takımla oluklu mukavvaya girer ve katlama hatlarını bastırır. Osilasyonlu kesimde hız 10–16 m²/sa bandındadır; oluklu malzemede günlük kapasiteyi baskı değil, çoğunlukla bu bant belirler.

Mürekkep tarafında yayınladığımız referans, dikey maruziyette ve Orta Avrupa iklimi koşullarında düzgün yüzeye uygulanmış etiket için 12 aydır. Bu bir dış mekân rakamıdır; rafta duran bir kavanoz etiketi çok daha uzun yaşar. Buna karşılık kristal etiket bulaşık makinesine ve sürekli sürtünmeye dayanıklı değildir — termos, matara ve mutfak ürünlerinde bunu müşteriye baştan söylemek gerekir.